نام فایل : خدا شناسی 7ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 6

حجم : 33 کیلوبایت

اولين و بديهي ترين شناخت ها خداشناسي است
... آيا در خدايي كه آفرينندة آسمان ها و زمين است شكي هست؟... ابراهيم:10
فاطر در لغت به معناي خالقي است كه بدون نمونه مي آفرينند و نيز به معناي شكافنده است؛ و چون به هنگام خلقت آسمان ها و زمين، اولاً آفرينش بدون نمونة قبلي بود و ثانياً، گويي پردة تاريكِ نيستي شكافته شد و نور هستي در آسمان ها و زمين آشكار گشت؛ اين واژه دربارة خلقت آن ها به كار رفته است؛ يا اين كه اشاره اي است به اين يافتة جديد ستاره شناسان كه همة كرات و منظومه ها در روز اول به صورت توده اي بزرگ و به هم پيوسته بود كه بر اثر حركت به دور خود و نيروي گريز از مركز، شكافته شد و قطعاتي از آن به خارج پرتاب شد و منظومه ها و كهكشان ها و ثوابت و سيارات به وجود آمد.
قرآن فرموده است كه نگاه به آسمان و زمين و تفكر در آفرينش آن ها هرگونه شك و ترديد را دربارة وجود خداوند از دل مي زدايد.
امام حسين عليه السلام دربارة بديهي بودن شناخت خدا در دعاي «عرفه» چنين عرضه داشته اند: «چگونه چيزي كه خود در هستي اش محتاج توست مي تواند دليل وجود تو باشد؟ آيا پديدارتر و آشكارتر از تو چيزي هست كه آن روشن كنندة هستي تو باشد؟ اي خدا، تو كي نبودي تا به دليلي بر بودنت محتاج باشي؟ كي دور بوده اي تا آثار و آفرينشت تو را به ما نزديك و آشنا كند؟ كور باد آن چشمي كه تو را مراقب خود نبيند...»
عقل مي گويد عالَم بايد خدايي داشته باشد.
آيا آنان از غير چيزي [كه ديگران از آن خلق شده اند] آفريده شده اند؟ يا آنان خود آفرينندة خويش اند؟ طور:35
انسان يا بدون آفريننده و خود به خود به وجود آمده و يا خود آفرينندة خويش بوده و يا آفرينندة ديگري داشته است. اين كه انسان خود آفرينندة خود باشد قطعاً و مسلماً به حكم عقل باطل است، زيرا هيچ پديدة ممكني خود به خود به وجود نمي آيد؛ و اين نيز كه خود خالق خويش باشد و يا موجوداتي مثلِ او خالقش باشند به حكم عقل باطل است؛ زيرا اولاً، اگر چنين بود، لازم مي آمد كه انسان از ازل وجود داشته باشد و ثانياً، اگر خود خالق خويش بود، همة كمالات و زيبايي ها را در خود قرار مي داد و نقايص و مرض ها و مرگ را از خود دور مي كرد، حال آن كه چنين نيست. پس بايد پذيرفت كه آفرينندة انسان از جنسِ او يا موجودي شبيه او نيست.
ذات نايافته از هستي بخش
كي تواند كه شود هستي بخش
اگر انسان قلب خود را از آلودگي ها پاك كند، نور توحيد را در خود مي يابد.
و آن گاه كه پروردگار تو از صلب بني آدم اولادشان را برگرفت و آنان را [به وسيلة درك عقولشان و ابلاغ پيامبران] بر خودشان گواه گرفت كه آيا من پروردگار شما نيستم؟ همة آنان گفتند: چرا، گواهي داديم. [خدا چنين كرد] تا مبادا در روز قيامت بگوييد ما از آن [(يعني توحيد و ربوبيت)] غافل بوديم. اعراف:172
...