نام فایل : مختار ثقفي 11ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 9

حجم : 90 کیلوبایت

مختار ثقفي
ابن ابي عبيده ثقفي (۶۷ هـ . ق) ملقب به کیسان؛ وي از مردم طائف است. در خلافت عمر همراه پدر خود به مدينه رفت. پدر او در
جنگ يوم الحجر در عراق به قتل رسيد. مختار به بني هاشم پيوست و در خلافت علي (ع) با آن حضرت در عراق بسر مي برد و پس از شهادت علي (ع) در بصره سکونت جست .... پس از شهادت حسين بن علي (ع) مختار ، با عبيدالله به مخالفت برخاست
.
عبيدالله ابن زياد او را تازيانه زد و به جبس افکند. سپس به شفاعت عبدالله عمر او را به طائف تبعيد کرد چون در سال ۶۴ يزيد بن معاويه بمرد و عبدالله بن زيبر درمدينه به طلب خلافت برخاست مختار نزد او رفت و با او بيعت کرد. و در بعضي جنگهاي او حضور داشت. سپس از وي رخصت خواست که به کوفه برود و مردم را به اطاعت او بخواند ابن زيبر پذيرفت و او را به کوفه روانه ساخت. مختار چون به کوفه آمد مردم را به خونخواهي حسين بن علي (ع) و امامت محمدبن حنفيه فرزند آن حضرت خواند. به سال (۶ ۶ هـ . ق) عامل ابن زيبر را از کوفه بيرون کرد و از قاتلان حسين (ع) هر که را به دست آورد کشت و قلمرو کوفه را تا موصل به حيطه تصرف درآورد. عبيدالله ابن زياد از شام مأمور دفع مختار و تصرف کوفه شد و با لشکري به موصل فرود آمد لشکر ابن زياد در موصل شکست خورد و خود او کشته شد و سرش را به کوفه آوردند. مختار آن سر را به مدينه نزد حضرت علي بن الحسين (ع) و محمد حنفيه فرستاد و گفتهاند امام علي بن الحسين (ع) مختار را به خاطر خون خواهي امام حسين (ع) رحمت فرستاد. در همين موقع کار عبدالله بن زيبر در مکه بالا گرفت، مصعب برادرش را به جنگ مختار فرستاد. مصعب با لشکري گران به کوفه آمد مختار را کشت و سپاهش را تار و مار کرد
.
نوروز و سي روز – حديث معلي بن خنيس
پيش از آغاز مطلب مي بايستي به دو مقدمه توجه داشت:
1- بر طبق نظر فقيهان بزرگ دين مقدس ما اسلام ، احكام متداول ميان امت بر دو گونه است:
اول احكام تاسيسي است و شامل حكم هايي مي شود كه قانون گزاران اسلام وضع كرده و سابقه زماني نداشته اند.
دوم : احكام امضايي و آن حكم ها و آداب و رسومي است كه پيش از اسلام نيز در ميان مردماني اجرا مي شده است ، پس قانون گزار مقدس ما آنها را تاييد و امضا و بر جاي خود ابقا فرموده آنها را داخل قوانين منزه اسلام كرده اند. نمونه احكام امضايي را مي توان از احكام حج و عمره، زيارت خانه خدا در مكاه معظمه برشمرد، كه پيش از ظهور دين مبين اسلام نيز در ميان بسياري از قبايل عرب، به چندين گونه و در چندين بتخانه در حجاز و نجد و يمن اجرا مي گرديده است و  پيامبر مقدس ما آنها را با جرح و تعديل بهبود بخشيده و ابقاء فرموده است.
2- مقدمه ديگر آنكه طرح مسائل اجتماعي از طرف موالي براي حاكمان قدرتمند و متكبر عرب بسيار دشوار يا اصولا" غير ممكن بود. از اين رو دانشمندان موالي، ايراني، دست به دامان امامان مقدس و مظلوم اهل بيت مي زدند و ايشان كه خود در خاندان علم و نبوت بودند مسائل طرح شده را با گشاده رويي مناسب تلقي كرده امضا مي نموده در شمار احاديث فقهي در مي آوردند.
اينك، نظري به فعاليت هاي علمي موالي ايراني در دو سده آغازين حكومت عرب بر ايران مي اندازيم البته خواست من از فعاليت علمي، علم امروزين نيست، بلكه كوشش است كه مردم ايران براي نگهباني از آداب و سنن و رسوم نياكان خودشان انجام مي دادند. در اين دوران برتري فرهنگي محكومان بر حاكمان آشكار بود پس اجازت دادند تا هر يك از موالي، دانش خود را به نام ارباب عرب خود پخش كنند. مي توان از عكرمه بربري ( 25-105 هـ. ق ) نام برد كه بنده ابن عباس ( 3-68 هـ . ق ) بود، نيز از كيسان ايراني ( 100 هـ. ق ) كه در خانه مختار ثقفي ( 1-67 هـ. ق ) بود و كنگر كابلي ( قرن اول ) كه از ياران محمد حنيفه ( 21 – 81 هـ. ق ) بود ياد كرد ( ن، ك : مقالت " جبر الامه " ا زمنزوي مجله كاوه مونيخ شماره 55 ص 23-25 سال 1353 خ )
معلي بن خنيس كيست؟
كشي م .( 328 هـ.ق ) او را از ياران امام جعفر صادق ( ع ) ياد مي كند. او گويد : سراقي رئيس شرطه مدينه زير فرمان داوود بن علي والي نخستين حكومت عباسيان معلي را در مدينه كشته است.
...